Mga tulang gumagambala sa ating mga puso at diwa

Sa pag tila ng ulang hindi matapos --
Isang bahaghari ang sa aki'y gumapos.
Humawak sa nananabik kong puso,
Isang tanikalang sa isip ko'y nang-kandado.
At di rin nagka-ulayaw ang mga ala-ala
Mga talinghagang sa patay kong isip ay patuloy paring dala-dala.
Isang makulay; oo, makulay na bahaghari ang sa matay nansilaw --
Bahaghari sa gabing mapanglaw.

Ngunit kong pakadamahin
Ang bawat tibok na dama pag sya'y kapiling,
Hindi ko lubos maunawa,
Hindi ko naman ginustong mantakin,
Isa itong paraisong malungkot man, palaging may sayang nagsasaliw.

At sa pag-tila ng ulang aking pinaka-aabangan
Isang pag-ibig ang nabuhay at wala nang hangganan,
Isang pag-asa na nararamdaman,
Kahit ang bahag-hari niya'y sa gabi lamang.

Aantayin ko ang pagsikat ng haring araw
Ng yaring liwanag na mag aalis ng panglaw,
At susugurin ko ang hanging may dalang kalungkutan,
Papalitan ko ng ligayang di matatawaran.

Sa muling pag andap ng lampara na syang naging saksi
Sa mga isinalin kong pag-ibig sa titik na lumagi,
Sa mga isipan ninyo,
Ay aking sisiguruhing --
Hindi na muling masasayang ang sayang liwanag
Na kahit isang pag-andap lamang.

Sa pag tila ng ulan;
Baon parin ang unos sa aking isipan.

Sa pag tila ng ulan;
Dala parin ang pait ng nakaraan

Sa pag tila ng ulan;
Isang bagong bukas ang siyang masasaksihan.

Isang bagong bahaghari;
isang bagong ibon na mananaghoy sa aking puso at isipan.

Jose Carlo Sia
May 07, 2012
Pasay City